Alles begint met energie.
Voordat ik ook maar iets ontwerp en op (digitaal) papier zet, bestudeer ik tientallen foto’s. Steeds opnieuw. Wat straalt zij uit? Wat lees je achter haar blik? Wat voel je als je lang genoeg kijkt? Die energie zit in haar features, in haar oogopslag en in wat er niet gezegd wordt.
Pas als ik dat voel, begin ik te ontwerpen. En dan vertaal ik het. Naar kleur, vorm, detail of juist geen detail, naar vlakken en naar wat haar energie draagt.
Anderhalve week aan één oog.
Soms zoek ik langer naar de juiste kleur dan dat ik tientallen steken zet. Want daar zit het verschil in. Of het contrast klopt. Of de harmonie klopt. De balans klopt. Precies het verschil tussen een portret dat lijkt en een portret dat je voelt.
Mijn werk is geen kopie van de werkelijkheid. Het is een realistisch beeld waarin je de energie voelt, waarin de blik klopt en je haar aanwezigheid voelt.
Dit deel is af.
Nu mag de rest van het verhaal volgen.