Kak. Zie je mijn vinger daar linksboven? Die hoort daar niet.
Dit is de derde keer in vier jaar dat ik een gat heb geknipt in mijn doek. En zoals je kan zien, heb ik geprobeerd om het te fixen maar dat gaat niet. Dit keer niet. Het gat is echt te groot en dan wordt het plekje té fragiel en je ziet het (jij niet maar ik wel).
Dus dan is 2 dagen voorbereiding en 2 dagen schieten weg. Prullenbak.
Dit kan gebeuren tijdens het schieten. En dan is mijn doek stuk. Of je knipt verkeert of scheert er een hap wol uit na het lijmen. Of de allerergste (godzijdank nog nooit gebeurt maar gaat geheid nog een keer gebeuren); nadat mijn werk door de lijstenmaker is ingelijst.
Dus het kan continu gebeuren eigenlijk. Ik kan er niet met de kwast overheen. Wat eraf is, is eraf. En een gat of hap eruit is (vaak) niet te herstellen.
Shit happens zullen we maar zeggen.