Over twee weken is er hier geen doorkomen meer aan. Dan zal het er hier uitzien alsof er een kleine (wol-)explosie heeft plaatsgevonden.
Aan de ene kant van de ruimte staat mijn tuft frame. Daar zit een werk in opdracht op. Het borduurwerk heb ik dan afgerond dus ik kan starten met tuften. Om mijn frame, op de grond en op kasten liggen dan zo’n 30 à 40 bollen wol. En die blijven liggen. Volgens mijn eigen systeem.
Want geel en geel zijn twee hele verschillende kleuren, zal ik maar zeggen. Dus als ik die ene geel weer terug in de kast leg en ik hem later toch nog nodig.. ja, welke tint was het dan? Dat risico kan ik niet nemen dus liggen er heel veel bollen rondom mijn frame.
Aan de andere kant staan bakken vol materiaal voor nieuwe abstracte werken waar ik al maanden op aan het voorbereiden ben.
In de andere hoek staat mijn tafel met een groot raamwerk waar ik werk aan een borduurwerk voor weer een andere opdracht. Ook met bakken wol erom heen. Andere wol want hiervoor gebruik ik weer andere garens.
Drie projecten tegelijk. Drie technieken. Drie keer een compleet andere werkopstelling.
Daar bovenop kwamen afgelopen week mijn werken terug van kunstgalerie Unit4Art waar ze tien maanden hebben gehangen. En ik heb net een van de grootste werken ooit afgerond die ook nog eens een plek moet krijgen.
Ik heb letterlijk geen ruimte meer.
Daarom stuur ik as vrijdag een eenmalige mail naar mijn nieuwsbrieflezers met een selectie werken tegen gereduceerde prijs. Eerste keer in vier jaar. En ik denk ook meteen de laatste keer. Want de volgende keer ga ik op zoek naar een groter studio.