Soms zie je een blik en weet je: die moet ik vangen.
Dat gebeurde bij haar.

Ze heeft iets paradoxaals: arrogant en onschuldig tegelijk. Stoer (don’t mess with me) maar ook kwetsbaar, bijna toegankelijk. Die tegenstrijdigheid, die fusion in haar, dwong me om uit mijn comfortzone te stappen.

Ik koos bewust voor meerdere technieken. Borduurwerk alleen was niet genoeg. Ik haakte haar haren, werkte met faux fur voor haar kraag, dat ik steek voor steek borduurde, en liet goud schitteren op haar wang. Een andere balans maar het klopt bij haar. Zelfs het gerecyclede gordijn met zijn verticale strepen mocht spreken: een onverwachte achtergrond die haar aanwezigheid versterkt.

Fusion is meer dan een gezicht. Het is een blik. Een portret van tegenstellingen die samenvallen: stoer en toegankelijk, zacht en fel, oud en nieuw. Een portret waarin kracht en kwetsbaarheid samenkomen. Een werk waarin identiteit niet versplintert hoeft te zijn maar juist zichtbaar wordt als het samenkomt.