In Veiled speelt het gezicht verstoppertje achter kleur en vorm. Lijnen snijden elkaar, vlakken botsen en leggen spanning bloot. Blauwtinten vullen één hoek, roze een ander, oker en groen zoeken hun eigen terrein. Geen vloeiende rondingen, maar rechte banen die elkaar raken, overlappen en juist in het midden samenvallen. Daar waar oog en mond zichtbaar worden.

Zoals in elk werk uit de serie is een deel geborduurd in een ronde, langgerekte vorm. Bij Veiled ligt die horizontaal bij de mond, waardoor de lippen meer nadruk krijgen: de plek waar woorden en verlangens schuilen alsook de stilte. Fijn geborduurd, zorgvuldig gelaagd. Daar omheen vouwt zich het getufte vlak uit: expressief, kleurrijk en onmiskenbaar aanwezig.

“Wat laat je zien en wat houd je verborgen?” Dat is de vraag die dit werk je stelt.
De blik geeft iets prijs, maar niet alles. De mond spreekt, maar houdt iets achter.

Veiled brengt aanwezigheid in een ruimte zonder luid te zijn. Het is kleur die energie geeft, de blik die blijft hangen en de geziene en ongeziene spanning tussen verhullen en onthullen.